تبلیغات
اینجا ایران است - آیا پیامبر اسلام (ص) مسموم از دنیا رفت ؟

آیا پیامبر اسلام (ص) مسموم از دنیا رفت ؟

 

نوع مطلب :شیعیان ،اهل سنت ،وهابیت ،علما و مراجع شیعه ،حدیث ،

نوشته شده توسط:متین .

دانشمندان مسلمان در باره این كه پیامبر اسلام صلى الله علیه وآله وسلم چگونه از دنیا رفت، دیدگاه‌هاى گوناگونى دارند؛ بسیارى از علماى شیعه و سنى معتقدند كه آن حضرت را مسموم كردند و همین سم در بدن آن حضرت اثر كرده و او را به شهادت رسانده است.

حاكم نیشابورى عالم معروف اهل سنت در كتاب معتبر المستدرك على الصحیحین مى‌نویسد:

ثنا داود بن یزید الأودی قال سمعت الشعبی یقول والله لقد سم رسول الله صلى الله علیه وسلم وسم أبو بكر الصدیق وقتل عمر بن الخطاب صبرا وقتل عثمان بن عفان صبرا وقتل علی بن أبی طالب صبرا وسم الحسن بن علی وقتل الحسین بن علی صبرا رضی الله عنهم فما نرجو بعدهم.

الحاكم النیسابوری، ابو عبدالله محمد بن عبدالله (متوفای 405 هـ)، المستدرك علی الصحیحین، ج3، ص61، ح4395، تحقیق: مصطفی عبد القادر عطا، ناشر: دار الكتب العلمیة - بیروت الطبعة: الأولى، 1411هـ - 1990م.

داود بن یزید گوید كه از شعبى شنیدم كه مى‌گفت: به خدا قسم رسول خدا و ابوبکر با سمّ کشته شدند و عمر و عثمان و على بن ابیطالب با شمشیر کشته شدند و حسن بن على با سم و حسین بن على با شمشیر کشته شد.

و باز در روایت دیگر نقل مىكند:

ثنا السری بن إسماعیل عن الشعبی أنه قال ماذا یتوقع من هذه الدنیا الدنیة وقد سم رسول الله صلى الله علیه وسلم وسم أبو بكر الصدیق وقتل عمر بن الخطاب حتف أنفه وكذلك قتل عثمان وعلی وسم الحسن وقتل الحسین حتف أنفه.

سرى بن اسماعیل از شعبى نقل كرده است كه او گفت: از این دنیاى پست چه توقعى دارید؛ در حالى كه رسول خدا (ص) و ابوبكر مسموم شدند، عمر بن الخطاب، عثمان، و على (ع) كشته شدند، حسن (ع) مسموم شد و حسین (ع) ناگهانى كشته شد.

الحاكم النیسابوری، ابو عبدالله محمد بن عبدالله (متوفای 405 هـ)، المستدرك علی الصحیحین، ج3، ص67، ح4412، تحقیق: مصطفی عبد القادر عطا، ناشر: دار الكتب العلمیة - بیروت الطبعة: الأولى، 1411هـ - 1990م.

همچنین بسیارى از بزرگان اهل سنت همین مطلب را از عبد الله بن مسعود نقل كرده‌اند:

حدثنا عبد اللَّهِ حدثنی أبی ثنا عبد الرَّزَّاقِ ثنا سُفْیَانُ عَنِ الأَعْمَشِ عن عبد اللَّهِ بن مُرَّةَ عن أبی الأَحْوَصِ عن عبد اللَّهِ قال لأَنْ أَحْلِفَ تِسْعاً ان رَسُولَ اللَّهِ صلى الله علیه وسلم قُتِلَ قَتْلاً أَحَبُّ الی من أَنْ أَحْلِفَ وَاحِدَةً انه لم یُقْتَلْ وَذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ جَعَلَهُ نَبِیًّا وَاتَّخَذَهُ شَهِیداً.

از عبدالله بن مسعود روایت شده است که مى‌‌گفت: اگر ۹ بار قسم بخورم که رسول خدا کشته شده اشت برایم محبوب‌تر است از این که یک بار قسم بخورم که او کشته نشده است؛ زیرا خداوند او را پیامبر و شهید قرار داده است.

الصنعانی، ابوبكر عبد الرزاق بن همام (متوفای211هـ)، المصنف، ج5، ص269، ح9571، تحقیق حبیب الرحمن الأعظمی، ناشر: المكتب الإسلامی - بیروت، الطبعة: الثانیة، 1403هـ؛

الزهری، محمد بن سعد بن منیع ابوعبدالله البصری (متوفای230هـ)، الطبقات الكبرى، ج2، ص201، ناشر: دار صادر – بیروت؛

الشیبانی، ابوعبد الله أحمد بن حنبل (متوفای241هـ)، مسند أحمد بن حنبل، ج1، ص408، ح3873؛ ج1، ص434، ح4139، ناشر: مؤسسة قرطبة – مصر؛

ابن كثیر الدمشقی، ابوالفداء إسماعیل بن عمر القرشی (متوفای774هـ)، البدایة والنهایة، ج5، ص227، ناشر: مكتبة المعارف – بیروت؛

ابن كثیر الدمشقی، ابوالفداء إسماعیل بن عمر القرشی (متوفای774هـ)، السیرة النبویة، ج4، ص449، طبق برنامه الجامع الكبیر؛

السیوطی، جلال الدین عبد الرحمن بن أبی بكر (متوفای911هـ)، الحاوی للفتاوی فی الفقه وعلوم التفسیر والحدیث والاصول والنحو والاعراب وسائر الفنون، ج2، ص141، تحقیق: عبد اللطیف حسن عبد الرحمن، ناشر: دار الكتب العلمیة - بیروت، الطبعة: الأولى، 1421هـ - 2000م.

هیثمى بعد از نقل این روایت مى‌گوید:

رواه أحمد ورجاله رجال الصحیح.

احمد آن را نقل كرده و راویان آن، راویان صحیح بخارى هستند.

الهیثمی، ابوالحسن علی بن أبی بكر (متوفای 807 هـ)، مجمع الزوائد ومنبع الفوائد، ج9، ص34، ناشر: دار الریان للتراث/‏ دار الكتاب العربی - القاهرة، بیروت – 1407هـ.

حاكم نیشابورى بعد از نقل این روایت مى‌گوید:

 هذا حدیث صحیح على شرط الشیخین ولم یخرجاه.

این حدیث طبق شرائطى كه بخارى و مسلم براى صحت روایت قائل هستند، صحیح است؛ ولى آن دو نقل نكرده‌اند.

الحاكم النیسابوری، ابو عبدالله محمد بن عبدالله (متوفای 405 هـ)، المستدرك علی الصحیحین، ج3، ص60، ح4394، تحقیق: مصطفی عبد القادر عطا، ناشر: دار الكتب العلمیة - بیروت الطبعة: الأولى، 1411هـ - 1990م.

و از علماى شیعه، شیخ مفید رضوان الله تعالى علیه مى‌نویسد:

رسول الله صلى الله علیه وآله محمد بن عبد الله... وقبض بالمدینة مسموما یوم الاثنین للیلتین بقیتا من صفر....

رسول خدا صلی الله علیه وآله در روز دوشنه 28 صفر در مدینه در حالى كه مسموم شده بود، از دنیا رفت.

الشیخ المفید، محمد بن محمد بن النعمان ابن المعلم أبی عبد الله العكبری البغدادی (متوفای413 هـ)، المقنعة، ص456، تحقیق و نشر: مؤسسة النشر الإسلامی التابعة لجماعة المدرسین ـ قم، الطبعة: الثانیة، 1410 ه‍

مرحوم شیخ طوسى در كتاب تهذیب الأحكام مىنویسد:

محمد بن عبد الله... وقبض بالمدینة مسموما یوم الاثنین للیلتین بقیتا من صفر سنة عشرة من الهجرة.

محمد بن عبد الله (صلى الله علیه وآله وسلم )... در روز دوشنبه 28 صفر سال دهم هجرى در حالى از دنیا رفت كه مسموم شده بود.

الطوسی، الشیخ ابوجعفر، محمد بن الحسن بن علی بن الحسن (متوفای460هـ)، تهذیب‏الأحكام، ج6 ص2، تحقیق: السید حسن الموسوی الخرسان، ناشر: دار الكتب الإسلامیة ـ طهران، الطبعة الرابعة،‌1365 ش.

و نیز مرحوم علامه حلى در تحریر الأحكام مى‌گوید:

محمد بن عبد الله... وقبض بالمدینة مسموما یوم الاثنین للیلتین بقینا من صفر سنة عشرین من الهجرة.

الحلی الأسدی، جمال الدین أبو منصور الحسن بن یوسف بن المطهر (متوفای 726هـ)، تحریر الأحكام، ج2 ص118، تحقیق: الشیخ إبراهیم البهادری، ناشر: مؤسسة الإمام الصادق ( علیه السلام ) ـ قم، الطبعة: الأولى، 1420 ه‍

اما این كه چه كسى و در چه زمانى آن حضرت را سمّ داده است، همانند بسیار دیگر از زوایاى زندگى آن حضرت براى ما روشن نیست.

محمد بن اسماعیل بخارى در صحیحش مى‌نویسد:

قالت عَائِشَةُ رضی الله عنها كان النبی صلى الله علیه وسلم یقول فی مَرَضِهِ الذی مَاتَ فیه یا عَائِشَةُ ما أَزَالُ أَجِدُ أَلَمَ الطَّعَامِ الذی أَكَلْتُ بِخَیْبَرَ فَهَذَا أَوَانُ وَجَدْتُ انْقِطَاعَ أَبْهَرِی من ذلك السُّمِّ.

عایشه گفته است كه رسول خدا در مریضى خود ( كه در آن از دنیا رفتند) مى‌فرمودند تا كنون درد غذایى را كه در خیبر خوردم احساس مى‌كردم و الآن زمانى است كه احساس كردم شریان‌هاى قلبم از آن پاره شده است.

البخاری الجعفی، ابوعبدالله محمد بن إسماعیل (متوفای256هـ)، صحیح البخاری، ج4، ص1611، ح4165، كِتَاب الْمَغَازِی، بَاب مَرَضِ النبی (ص) وَوَفَاتِهِ، تحقیق د. مصطفی دیب البغا، ناشر: دار ابن كثیر، الیمامة - بیروت، الطبعة: الثالثة، 1407 - 1987.

شاید برخى بگویند كه چنین مطلبى بعید به نظر مى‌رسد كه سمى بعد از چهار سال اثر كند، ضمن این كه پیامبر اسلام قبل از خوردن آن سم در جنگ خیبر از مسموم بودن گوشت گوسفند آگاه شد و از خوردن دست كشید؛ چنانچه ابن كثیر دمشقى مى‌نویسد:

وفی صحیح البخاری «عن ابن مسعود قال: لقد كنا نسمع تسبیح الطعام وهو یؤكل» یعنی بین یدی النبی وكلمه ذراع الشاة المسمومة وأعلمه بما فیه من السم

در صحیح بخارى از ابن مسعود نقل شده است كه مى‌گفت: «ما صداى تسبیح گفتن غذا را هنگامى كه رسول خدا از آن تناول مى‌فرمود، مى‌شنیدیم». یعنى در جلوى پیامبر صلى الله علیه وآله وسلم. و گوشت سردست مسموم با حضرت سخن گفت و ایشان از سمى بودن خود مطلع كرد.

ابن كثیر الدمشقی، ابوالفداء إسماعیل بن عمر القرشی (متوفای774هـ)، البدایة والنهایة،ج 6، ص286، ناشر: مكتبة المعارف – بیروت.

در نتیجه این كه چه كسى پیامبر را سمّ داده و این سمّ در چه زمانى بوده است، براى ما به صورت دقیق روشن نیست.

و از طرف دیگر میى‌بینیم كه محمد بن اسماعیل بخارى و مسلم و بسیارى دیگر از بزرگان اهل سنت نوشته‌اند:

قالت عَائِشَةُ لَدَدْنَاهُ فی مَرَضِهِ فَجَعَلَ یُشِیرُ إِلَیْنَا أَنْ لَا تَلُدُّونِی فَقُلْنَا كَرَاهِیَةُ الْمَرِیضِ لِلدَّوَاءِ فلما أَفَاقَ قال أَلَمْ أَنْهَكُمْ أَنْ تَلُدُّونِی قُلْنَا كَرَاهِیَةَ الْمَرِیضِ لِلدَّوَاءِ فقال لَا یَبْقَى أَحَدٌ فی الْبَیْتِ إلا لُدَّ وأنا أَنْظُرُ إلا الْعَبَّاسَ فإنه لم یَشْهَدْكُمْ.

عایشه گفته است در دهان رسول خدا صلى الله علیه وآله وسلم در زمان مریضى ایشان به زور دوا ریختیم، پس با اشاره به ما فهماندند كه به من دوا نخورانید،‌ ما با خود گفتیم این از آن جهت است كه مریض از دوا بدش مى‌آید و وقتى حضرت بهتر شد، فرمودند: آیا من شما را از این كه به من دوا بخورانید نهى نكردم ؟ پس فرمودند: باید در دهان هر كسى كه در این خانه است،‌ در جلوى چشم من دوا ریخته شود؛ غیر از عباس كه او شاهد ماجرا نبوده است.

البخاری الجعفی، ابوعبدالله محمد بن إسماعیل (متوفای256هـ)، صحیح البخاری، ج4، ص1618، ح4189، كِتَاب الْمَغَازِی، بَاب مَرَضِ النبی (ص) وَوَفَاتِهِ؛ ج5، ص2159، ح5382، كِتَاب الطِّبِّ، بَاب اللَّدُودِ؛ ج6، ص2524، ح6492،كِتَاب الدِّیَاتِ، بَاب الْقِصَاصِ بین الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ فی الْجِرَاحَاتِ؛ ج6، ص2527، ح6501، بَاب إذا أَصَابَ قَوْمٌ من رَجُلٍ هل یُعَاقِبُ، تحقیق د. مصطفی دیب البغا، ناشر: دار ابن كثیر، الیمامة - بیروت، الطبعة: الثالثة، 1407 - 1987؛

النیسابوری القشیری، ابوالحسین مسلم بن الحجاج (متوفای261هـ)، صحیح مسلم، ج4، ص1733، ح2213، كِتَاب السَّلَامِ، بَاب كَرَاهَةِ التَّدَاوِی بِاللَّدُودِ، تحقیق: محمد فؤاد عبد الباقی، ناشر: دار إحیاء التراث العربی - بیروت.

نكته جالب توجه این است كه بخارى این حدیث را در كتاب دیات، باب قصاص نقل كرده است

ابن حجر عسقلانى در شرح این روایت مى‌نویسد:

(قوله لددناه) أی جعلنا فی جانب فمه دواه بغیر اختیاره وهذا هو اللدود.

این كه گفته: «لددنا» یعنى این كه ما در دهان آن حضرت بدون این كه اختیارى داشته باشد (بازور) دوا ریختیم.

در این جا چند سؤال از برادران اهل سنت داریم كه امید است پاسخ بدهند:

1چرا عایشه و كسانى كه در آن‌جا حضور داشتند، حرف پیامبر را گوش نكردند و على رغم نهى آن حضرت، دارو را با زور در حلق آن حضرت ریختند ؟ مگر نه این كه قرآن كریم مى‌فرماید:

وَما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا. الحشر / 7.

هر دستورى كه رسول به شما داد اطاعت كنید و از هر گناهى نهیتان كرد آن را ترك كنید، و از خدا بترسید كه خدا عقابى سخت دارد.

2. چرا عایشه پیامبر اسلام صلى الله علیه وآله وسلم را با دیگر مریض‌ها یكسان مى‌بیند ؟ مگر نه این كه خداوند مى‌‌فرماید:

وَمَا یَنطِقُ عَنِ الهَْوَى‏. إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْى یُوحَى‏. النجم / 3 و 4.

هرگز از روى هوى و هوس سخن نمى‏گوید و آنچه مى‏گوید چیزى جز وحیى كه به وى مى‏شود نیست.

چرا فكر كرد كه هر مریضى حتى پیامبر خوردن دوا را دوست ندارد؟

آیا پیامبر اسلام به اندازه اطرافیان درك نمى كرد كه چه چیزى براى او خوب است و چه چیزى بد ؟ یا این كه اطرافیان مى‌خواستند با انجام این عمل، همان سخن افرادى را تكرار كنند كه به هنگام درخواست قلم و كاغذ به پیامبر گرامى (ص) نسبت هذیان دادند ؟

و از همه عجیب‌تر این است كه نقل كرده‌اند: پیامبر اسلام بعد از این كه به هوش آمد، دستور داد به همه آن‌ها كه به زور به حضرت دوا داده بودند، از همان دوا بخورانند غیر از عمویش عباس ! چرا پیامبر اسلام همه را مجازات مى‌كند ؟ مگر قرآن كریم نفرموده:

وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى‏. الأنعام / 164 و الأسراء /15 و فاطر 18 و الزمر / 7.

هیچ گنهكارى بار گناه دیگرى را بر دوش نمى‏كشد.

با این تفاصیل باید براى مظلومیت آقا رسول الله صلى الله علیه وآله وسلم بیش از همه اشك ریخت كه در میان امت خود و حتى در خانه خود بیش از همه مظلوم بوده است.

 

موفق باشید

گروه پاسخ به شبهات

مؤسسه تحقیقاتى حضرت ولى عصر (عج)



 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


سخنی با بازدیدکنندگان چهارشنبه 15 آبان 1392
خالی نبودن زمین از حجت خدا - روایت پنجاه و نهم - 59 یکشنبه 12 آبان 1392
خالی نبودن زمین از حجت خدا - روایت پنجاه و هشتم - 58 شنبه 11 آبان 1392
خالی نبودن زمین از حجت خدا - روایت پنجاه و هفتم - 57 جمعه 10 آبان 1392
خالی نبودن زمین از حجت خدا - روایت پنجاه و ششم - 56 پنجشنبه 9 آبان 1392
خالی نبودن زمین از حجت خدا - روایت پنجاه و پنجم - 55 چهارشنبه 8 آبان 1392
خالی نبودن زمین از حجت خدا - روایت پنجاه و چهارم - 54 سه شنبه 7 آبان 1392
خالی نبودن زمین از حجت خدا - روایت پنجاه و سوم - 53 دوشنبه 6 آبان 1392
خالی نبودن زمین از حجت خدا - روایت پنجاه و دوم - 52 یکشنبه 5 آبان 1392
خالی نبودن زمین از حجت خدا - روایت پنجاه و یکم - 51 شنبه 4 آبان 1392
خالی نبودن زمین از حجت خدا - روایت پنجاهم - 50 جمعه 3 آبان 1392
خالی نبودن زمین از حجت خدا - روایت چهل و نهم - 49 پنجشنبه 2 آبان 1392
عید غدیر پنجشنبه 2 آبان 1392
خالی نبودن زمین از حجت خدا - روایت چهل و هشتم - 48 چهارشنبه 1 آبان 1392
خالی نبودن زمین از حجت خدا - روایت چهل و هفتم - 47 سه شنبه 30 مهر 1392
لیست آخرین پستها